MCP sunucuları geliştirmek.
Sistemleri hedefli bağlamak.
Yapay zekâ yalnızca yanıt vermekle kalmayıp mevcut sistemlerle hedefli çalışabilmelidir. DAXS, uygun MCP sunucuları ve adaptörler geliştirir; açık araçlar, sınırlı haklar ve kontrol edilebilir sonuçlarla.
MCP sunucusu, tanımlanmış işlevleri yapay zekâ uygulamalarının kullanımına açar.
Bir asistan; destek kaydı durumunu sorgulayabilmeli, kullanım izni verilen belgeleri arayabilmeli veya hazırlanmış bir kayıt oluşturabilmelidir. Bunun için açıkça tanımlanmış, sınırlı erişim gerekir. DAXS, mevcut şirket sistemleri için uygun MCP sunucularını ve arkasındaki API bağlantılarını geliştirir.
Bu protokol, Model Context Protocol olarak adlandırılır ve yapay zekâ uygulamalarının araçları, veri kaynaklarını ve hazırlanmış promptları nasıl kullanabileceğini açıklar. MCP sunucusu teknik bir adaptördür. İyi bir araç adı tek başına onu güvenli veya bağımsız çalışan bir ajan yapmaz.
Klasik API
Bir uygulama, başka bir sistemin belirli işlevini çağırır. Veri modeli, yetkiler, doğrulama ve hata yönetimi bu erişim için planlanır.
MCP entegrasyonu
Uyumlu bir yapay zekâ istemcisi, tanımlanan işlevleri ve kaynakları ortak protokolle kullanabilir. Somut onay ve hedef sistemdeki uygulama ayrı görevler olmaya devam eder.
Yapay zekâ ajanı
Bir uygulama, birden fazla adım için modeli, durumu ve araçları birleştirir. Bunun için sınırlı bir görev, durdurma koşulları ve eylemlerin izlenebilir kontrolü gerekir. Ajan, MCP veya diğer API'leri kullanabilir.
İstemci, arayüz ve hedef sistem kendi alanını kontrol eder.
Yapay zekâ uygulaması bir araç çağrısı önerir. MCP sunucusu kimliği, izin verilen işlevi ve girdileri kontrol eder. Hedef sistem kendi erişim kurallarını ayrıca uygular. Kritik eylemler için yürütmeden önce somut onay kontrol edilir.
Çizim, özel bir entegrasyon için örnek mimari gösterir. Hangi istemci, SDK ve protokol sürümlerinin birlikte çalışacağı uygulamadan önce belirlenir ve test edilir.
Verileri ve eylemleri görev belirler.
Destek sistemi arayüzünün tüm veri tabanını açması gerekmez. Bir araç, örneğin yalnızca izin verilen durum sorgusu için gerekli alanları döndürebilir. Diğeri yalnızca taslak oluşturur. Genel shell, SQL veya yönetim işlevleri bu amaç için gereksiz geniş bir kapsam olurdu.
| Tür | Olası araç | Önemli kontrol |
|---|---|---|
| Salt okuma | Destek kaydı durumunu sorgulamak, kullanım izni verilen belgeleri aramak veya teknik durumu sorgulamak. | Kullanıcının somut nesneyi görme yetkisi olmalı; yalnızca gerekli alanlar, sınırlı sonuç kümesi ve başka kiracılara ait olmayan veriler sunulmalı. |
| Sınırlı yazma | Bir yanıt taslağı veya yapılandırılmış dahili not hazırlamak. | Alanları ve izin verilen içerikleri kontrol etmek, taslağı açıkça belirtmek, tekrarları kontrol etmek ve sonucu izlenebilir biçimde döndürmek. |
| Kritik | Üretim sisteminde kararlaştırılan bir değişikliği başlatmak. | Eyleme ve hedef nesneye bağlı ek onay; yetkiyi yürütmeden hemen önce yeniden kontrol etmek, sınırları ve geri dönüş yolunu belirlemek. |
Salt okuma aracı da gizli verileri açığa çıkarabilir. Bu nedenle “yalnızca okuma” yetkilendirmenin yerini tutmaz. Yazma çağrıları için ayrıca idempotansı, hata durumlarını ve belirsiz sonuçların yönetimini planlarız: zaman aşımı, eylemin yürütülmediğinin kanıtı değildir.
Başarılı oturum açma, her nesne için izin anlamına gelmez.
Yapay zekâ istemcisindeki oturum açmayı, MCP sunucusundaki yetkilendirmeyi ve hedef uygulamanın izinlerini ayırırız. Kullanıcı, grup ve kiracı bağlamı güvenilir bir kimlikten gelir. Model, rolünü veya izin verilen veri alanını metin girdisiyle kendisi belirleyemez.
Uzak HTTP entegrasyonu uygun yetkilendirme konsepti gerektirir. Tokenler amaçlanan hizmet için düzenlenmiş olmalı; geçerlilikleri ve kapsamları kontrol edilmelidir. Sonraki sistemlerin erişim bilgileri ilgili hedefe uygun korunur ve sınırlandırılır. Gelişigüzel aktarılan bir istemci tokeni evrensel sistem erişimi değildir.
Yerel süreç bağlantısının, uzak kurumsal hizmetten farklı sınırları vardır: başlatılan program, kaynağı ve işletim sistemi hakları gibi. Kolay yerel çalıştırma, programın veya veri erişimlerinin incelenmesinin yerini tutmaz. Her iki seçenek için izin verilen bağlantıları ve teknik sorumlulukları kararlaştırırız.
MCP bir protokoldür; eksiksiz güvenlik mimarisi değildir.
Gerçek sınırlama; sunucu mantığı, hedef sistem hakları, korunan erişim bilgileri, ağ kuralları ve kontrol edilebilir onaylarla uygulanır. Uygun uygulama; istemciye, verilere, eylemlere ve işletim modeline göre belirlenir.
Sınırlar, uygunsuz model önerilerinde de geçerlidir.
Bir belge, destek kaydı metni veya araç sonucu manipüle edilmiş talimatlar içerebilir. Bu içerikler veri olarak ele alınır. Yeni haklar veremez veya aslında engellenmiş bir eylemin yürütülmesini gerekçelendiremezler. Prompt içindeki yönergeler uygulamayı destekleyebilir; bağlayıcı kontrol modelin dışındadır.
Girdiler ve hedefler
Türleri, izin verilen değerleri, nesne bağını, yolları ve sonuç kümelerini sunucu tarafında doğrulamak. İzin verilen API'leri ve ağ hedeflerini sınırlandırmak; serbestçe birleştirilmiş komutlar veya kontrolsüz adres çağrıları kullanmamak.
Eylemler ve onaylar
Çağrı kapsamını ve yan etkileri anlaşılır göstermek. Kritik onayları somut işleme bağlamak, süreyle sınırlandırmak ve yürütmeden önce doğrulamak. Durdurma ve tekrar kurallarını belirlemek.
İşletim ve izlenebilirlik
Hız sınırları, zaman sınırları, hata yönetimi ve amaca bağlı günlükler sağlamak. Erişim bilgilerini model bağlamına veya tanılama çıktılarına almamak. Şüpheli erişimleri inceleyebilmek ve erişimleri iptal edebilmek.
Normal süreçlerle birlikte yasak nesne erişimlerini, manipüle içerikleri, süresi dolmuş yetkileri, çift çağrıları ve reddedilmiş onayı test ederiz. Bu riskleri azaltır; her prompt injection'ı güvenle engelleme yönünde genel bir taahhüt ciddi olmaz.
Sınırlı kapsamlı bir işlevle başlamak.
Hedef uygulamayı, mevcut API'leri, kullanıcı rollerini ve gerekli alanları kaydederiz. Buradan açık girdileri ve sonuçları olan sınırlı araç kataloğu oluşur. Salt okuma pilotu, entegrasyonun günlük işlerde yararlı olup olmadığını gösterebilir; yazma adımları gerektiğinde ayrı eklenir ve test edilir.
- Görevi sınırlandırmak: Hangi sorun, hangi nesneler ve hangi kullanıcılar?
- Arayüzü geliştirmek: Hedef API'yi bağlamak, aracı tanımlamak, hakları ve hata durumlarını uygulamak.
- Uygulamada kabul: İzin verilen ve yasak durumları, onayları ve tekrarları test etmek.
- Yönetilebilir biçimde devretmek: Belgeleri, erişim yönetimini, sürüm bakımını ve sorumlulukları kaydetmek.
DAXS bu işi özel geliştirme ve entegrasyon olarak üstlenebilir. Salt veri sorgusu, klasik bir API veya betikle de anlamlı çözülebilir. Uygun kapsamı mevcut sistemlerinize göre görüşürüz.
İstenen somut işlev, ilgili uygulama, mevcut API belgeleri ve anonimleştirilmiş örnek. Erişim bilgileri veya gizli müşteri verileri herkese açık talebe yazılmaz.
Bunları görüşmede netleştiririz.
API ile MCP arasındaki fark nedir?
API, bir sistemin işlevlerini sunar. MCP, destekleyici yapay zekâ uygulamalarına araç ve bağlam sunmak için ortak bir yöntem tanımlar. MCP sunucusu bunun için mevcut API'leri kullanabilir; bunların hakları ve iş kuralları gerekli olmaya devam eder.
Her otomasyon yapay zekâ ajanı gerektirir mi?
Hayır. Sabit tanımlı bir içe aktarım veya açık bir hesaplama çoğu zaman betik ya da doğrudan API bağlantısıyla daha kolay uygulanır. Ajan, değişken görevlerin gerçekten esnek adım seçimi gerektirdiği durumlarda değerlendirilir.
MCP aracı kendi başına değişiklik yapabilir mi?
İş açısından isteniyor ve teknik olarak korunuyorsa yapabilir. Okuma işlevleri, sınırlı değişiklikler ve kritik eylemler ayrı ele alınır. Onaylar, hedef hakları, girdi kontrolü ve izlenebilir sonuçlar ilgili işleve dahildir.
Yapay zekâ hizmetindeki oturum açma yetki için yeterli mi?
Hayır. Sunucu çağıranı ve yetkilerini kontrol etmelidir; hedef sistem de somut işleve ve nesneye erişime izin vermelidir. Araç çağrısı, kullanıcıda normalde bulunmayan haklar oluşturamaz.
Anlamlı bir pilot nasıl başlar?
Açık fayda ve az sayıda sınırlı araçla, mümkünse önce salt okumayla. Yazma işlevlerini genişletmeden önce başarı ölçütlerini belirler; izinsiz erişimleri, sorunlu içerikleri, zaman aşımlarını ve tekrarlanan çağrıları test ederiz.
Araç erişimi, işletim izni anlamına gelmez.
Linux sistemindeki bir ajan; API'leri, yerel araçları veya harici hizmetleri kullanabilir. Kendi hizmet kimliği, sınırlı dosya erişimleri, süreç izolasyonu, izin verilen ağ hedefleri ve güvenli yönetilen erişim bilgileri ayrı planlanır. Yerel ajan kendiliğinden çevrimdışı değildir; her harici çağrı veri akışına dahildir. Model değişimi, araç hataları, çalışma süresi ve maliyet sınırları ile izlenebilir durdurma yolu da test edilir.
Kullanım senaryonuzu görüşelim.
Ne kolaylaşmalı, hangi veriler söz konusu ve hangi sistemler zaten mevcut? Buradan anlamlı bir başlangıç ve sınırlı bir sonraki adım geliştiririz.